Peter Roeleveld

Luxury Borders


 
Video
Duur: 07:40 min.


Na drie zomers achter elkaar een kaartje te hebben bemachtigd voor een festival, is het me voor de editie van 2019 tot mijn frustratie niet gelukt. Aangezien het festival de afgelopen keren mijn grootste uitgave van het jaar was, besloot ik met het geld dat ik nu overhield een all-inclusive vakantie naar Kroatië te boeken. Waar het bij festivals om van alles gaat, behalve om luxe en comfort, kwam ik nu in een resort terecht waarvan ik de glimmende muren niet eens durfde aan te raken. Vergeleken met het gebruikelijke kamperen op een modderig terrein was dit een vervreemdende ervaring. 


Video


All-inclusive resorts, Belek, Turkije.



Amadria Park Ivan, šibenik, Kroatië.
Palmbomen, een overdaad aan eten en drinken, maximale beveiliging, lekker weer en duurzame voorzieningen. Alles in overvloed en we hoeven er geen hand voor uit te steken. Al onze verlangens van luxe en comfort blijken te worden vervuld zodra we eens per jaar op vakantie gaan naar een all-inclusive resort. Even staat ons gewone leven stil en zijn we in het moment waar we onze ogen kunnen sluiten voor onze dagelijkse zorgen.

Waarom zijn wij geneigd om juist dit soort plekken op te zoeken? Wat is de psychologie achter het verlangen naar zo’n kunstmatig geïsoleerd luxe- leven, terwijl wij in principe een aantal van dezelfde voorzieningen ook thuis in de buurt hebben? All-inclusive resorts worden verkocht als goedkope en probleemloze reisbestemmingen. Ze worden vaak in clusters zij aan zij gebouwd, waarbij elk resort zijn eigen, afgeschermde ‘privé’-wereld heeft met dezelfde voorzieningen. Je hoeft gedurende je hele vakantie niet van het terrein af. De enige genoemde nadelen gaan meestal over hoe slecht het eten is, of over het gebrek aan contact met de lokale cultuur. Maar achter de mooie infra- structuur van deze toeristische parken schuilen nog meer verhalen waar je liever niet aan denkt als je in de watten wordt gelegd. Tussen het resort en het lokale landschap bevindt zich een grens die vanuit het vakantiepark niet zichtbaar is. Bezoekers van de parken hullen zich in onwetendheid over de situaties aan de andere kant van deze grens.
Luxury Borders is een film waarin vanuit vogelvluchtperspectief het contrast tussen de utopische infrastructuur van vakantieresorts en de directe omgeving in kaart wordt gebracht.

Waverveen, mei 2020


“Holiday centres offer a reconstructed ethnicity that humiliates  both tourists
and the host community.”
– The Pope

Meer werk: