Lea Klamer

Hello My Friend!


 
Boek
Formaat: 130 x 190 mm
Op vakantie gaan is vanzelfsprekend; de meeste mensen gaan minstens één keer per jaar. En hoewel elke vakantie anders is, herhalen bepaalde ervaringen zich op veel vakanties. Flink verbranden tijdens het zonnen of een voedselvergiftiging oplopen horen hierbij, maar ook aangesproken worden door zwendelaars wordt steeds gangbaarder. Deze praktijken, zoals het verkopen van namaak-designs of een taxi die een extra blokje omrijdt, lijken onschuldig, maar zijn voor steden een groot probleem. De stad wordt overspoeld met verschillende vormen van oplichterij waar je als toerist flink wat geld aan kwijt kan raken.


Digitale versie van de binnenkant van het boek


De voorkant van het boek


De stickers


Eén specifieke zwendel betreft vriendschapsbandjes: friendship bracelet scams. Hierbij proberen knopendraaiers, de term voor mensen die deze scam runnen, op slinkse wijze goedkope, handgeknoopte armbandjes te verkopen voor veel geld. Ze doen de armbandjes ongevraagd en onverwacht om de pols van een nietsvermoedende toerist. Bij het vastknopen doet de oplichter het bandje net te strak vast om het gemakkelijk af te krijgen. Vervolgens moet de gedupeerde toerist een aanzienlijk bedrag neerleggen om het armbandje te kopen. Dit sieraad is namelijk al ‘in gebruik’ genomen. Het slachtoffer voelt zich gedwongen om te betalen. Uit een persoonlijke ervaring met deze vorm van oplichting ontstond de titel Hello My Friend! Afzetters noemen je ‘vriend’ of gebruiken ingestudeerde zinnen in de moedertaal van de toerist om sympathie op te wekken. Door de suggestie van het scheppen van een band is de toerist eerder geneigd te betalen. Ook het opwekken van schuldgevoelens is een populaire techniek. Mocht nochtans niks werken, betrekken zij handlangers bij het gesprek. Hierbij verandert de sfeer al snel naar agressief en bedreigend. Het enige wat een toerist ertegen kan doen is stug volhouden en weglopen, maar de beleefde toerist is de pineut.
Er zijn parallellen te trekken met normale verkooptechnieken. Denk aan wervers op straat die donateurs zoeken voor het goede doel. Zij krijgen vaak cursussen waar ze leren om mensen te overtuigen en over te halen. Het is duidelijk dat de oplichters deze technieken niet goed onder de knie hebben en toeristen vaak op een onbeschofte manier behandelen. Ondanks dat deze ervaringen normaal zijn geworden, geven ze een vieze nasmaak aan je bezoek aan een bezienswaardigheid. Ongestoord naar de Sacré-Coeur kijken is tegenwoordig onmogelijk.

Bunschoten-Spakenburg, mei 2020

Meer werk: