Justin Wijberg

Zonder


 
Video
Duur: 08:42 min.
Over het algemeen gaan wij Nederlanders op vakantie om van de zon te genieten. We denken de zon nodig te hebben, want zo is de samenleving ingesteld. We willen immers niet depressief raken van ons koude weer en daarnaast willen we onze zongebruinde lichamen tonen aan de thuisblijvers. Is het niet gek dat wij niet zonder die warmte kunnen en het hele jaar uitkijken naar die paar weekjes zon, zee en strand. Waarom geven wij ons zo gemakkelijk bloot aan een bron die ons ‘gelukkiger’ maakt? Waarom vrezen we deze bron niet?

Video Zonder

Costa, Torrox, Spain

Empty Pool_0037.PNG
Ik liep terug de zee uit richting mijn ouders. Het zand was heet, maar voelde fijn aan mijn natte voeten. Ik zag twee handen de lucht in gaan en hoorde een heldere stem mijn naam roepen. ‘Justin, we zijn hier!’ Ik ging weer bij mijn ouders liggen en mijn moeder begon mijn rug in te smeren met zonnebrandcrème. Ik voelde mij slechts een paar seconden verkoeld. Ik begon steeds warmer te worden. Vooral op mijn rug begon het steeds meer te branden. Ik draaide mij om en zag mijn ouders plots verbaasd naar mij kijken. ‘Er zitten rare vlekken op zijn rug’, hoorde ik mijn ouders tegen elkaar zeggen. Paniek! Vlekken op mijn rug? Wat bedoelen ze daarmee?
                   
Als vierjarig kind weet je nog niet veel over de zon, laat staan wat zij kan veroorzaken. Veel mensen denken al snel aan een heerlijke tijd. In de zon hebben we immers rust en kunnen we tot onszelf komen. Ze staat voor ons klaar wanneer we ons neerslachtig voelen. Maar bijna niemand weet precies wat er in het midden van ons zonnestelsel gebeurt. De zon heeft een ongekende kracht. Ze zorgt voor nieuw leven, maar kan ook verwoestend zijn.

Onze maatschappij wordt niet beheerst door leiders die denken de macht te hebben over anderen, maar door de zon. Haar destructieve kracht neemt de plaats in van ontspanning en genot. Het probleem is dat we er zelf voor kiezen om de zon op te zoeken, terwijl we haar negatieve effecten aan de kant schuiven. De zon is transparant, maar wij wensen het niet te zien. We zetten onze eigen behoeftes altijd op de eerste plek. Zonder laat zien hoe wij beïnvloed worden door de machtigste bron in het zonnestel en op welke manier zij respect afdwingt. De film toont aan dat de zon wel degelijk de macht in handen heeft, zoals ze ook de macht had over mij als vierjarige.

Utrecht, mei 2020






Meer werk: